Onderzoek naar broeikasgassen uit snel ontdooiende permafrost

Het internationale project PeTCaT, onder leiding van het Alfred Wegener Instituut in Duitsland, onderzoekt hoe koolstofdioxide en methaan uit plotseling ontdooiende permafrostgebieden het klimaat kunnen beïnvloeden.

Trefwoorden: #broeikasgas, #consortium, #ontdooien, #permafrost, #uitstoot

Lees verder

research

( Foto: zhangyuangeng - 123RF )

ENGINEERINGNET.BE - Permafrost in het Noordpoolgebied slaat grote hoeveelheden organische koolstof op in bevroren bodems en dieper gelegen afzettingen.

Het Noordpoolgebied warmt echter heel snel op, waardoor deze afzettingen ontdooien. Het gevolg: toenemende hoeveelheden broeikasgassen uit de bodem komen in de atmosfeer terecht. Er is echter nog geen volledig begrip van waar en hoe snel permafrost ontdooit, en van processen die de dooi aansturen.  

Het internationale PeTCaT-project heeft als doel de hiaten in de kennis rond snelle dooiprocessen te dichten. Onderzoekers uit Duitsland, de VS, Canada, Nederland en Zweden gaan nu een nieuwe dataset opbouwen waarmee ze de mogelijke ontwikkelingen en effecten van broeikasgassen afkomstig van ontdooiende permafrost kunnen voorspellen.

Het project wordt gefinancierd door de non-profitorganisatie Schmidt Sciences.

Het onderzoeksteam van de Vrije Universiteit Amsterdam uit Nederland zal leidinggeven aan het werkpakket om de dooi van permafrost veel realistischer te simuleren. Huidige klimaatmodellen onderschatten vaak hoe snel ijs- en koolstofrijke permafrost reageert op klimaatverandering.

Dit werkpakket zal nieuwe modelleringsschema's ontwikkelen en valideren, gebaseerd op veldmetingen, remote sensing en bodemgegevens.

Deze modellen leggen de vorming van grondijs en de daaraan gekoppelde hydrologische en geomorfologische dooiprocessen, bijvoorbeeld drainage, thermokarst en erosie, beter vast.

Aardwetenschapper Moritz Langer van de Vrije Universiteit Amsterdam: “Deze ontwikkelingen zullen de voorspellingen over waar en hoe snel de dooi van permafrost zich voltrekt, en wat dit betekent voor toekomstige koolstofemissies, scherper maken.”

Partners zijn verder: de University of Alaska Fairbanks (VS), de University of Alberta (Canada), de Universiteit van Hamburg (Duitsland) en de Universiteit van Stockholm (Zweden). Ze combineren hun expertise in permafrostonderzoek, biogeochemie van bodemkoolstof en broeikasgassen, remote sensing, procesmodellering en wereldwijde klimaatmodellering.