ENGINEERINGNET.BE - Technologieën voor het opruimen van plastic zijn nieuw en divers, waardoor er nog maar weinig empirische data beschikbaar zijn over de efficiëntie ervan.
Ook kunnen meerdere onderling samenhangende factoren de resultaten beïnvloeden. Zo zet elke producent of gebruiker een specifiek ontwerp en configuratie van een opruimmechanisme in, aangepast aan de unieke omgevingsomstandigheden.
De wisselwerking tussen technologisch ontwerp, operationele configuratie en lokale omgevingsomstandigheden kan positieve en negatieve effecten hebben.
Het multidisciplinaire doctoraat van Giulia Leone onderzocht de rol van technologieën voor het opruimen van plastic en strategieën om plasticvervuiling tegen te gaan.
Uit deze evaluatie van ruim honderd technologieën blijkt dat er geen eenvormige pasklare oplossing bestaat. Vanwege de grote variatie in lokale omstandigheden zijn er tal van technologieën en oplossingen nodig om een complex probleem als plasticvervuiling aan te pakken.
De meeste apparaten zijn bijvoorbeeld gericht op macrorestafval en worden gebruikt in binnenwateren, zoals rivieren en havens.
Uit een enquête onder bijna duizend burgers concludeerde Leone dat bijna 50% van de ondervraagden bekend is met het concept van technologieën voor het opruimen van plastic, hoewel minder dan 10% ooit een apparaat in het echt heeft gezien.
Over het algemeen zijn de deelnemers van mening dat deze technologieën een positieve impact hebben op het milieu waarin ze worden ingezet.
Er was echter veel minder kennis over de mogelijke negatieve effecten op het milieu. In een golfgoot (departement Burgerlijke Bouwkunde van de Universiteit Gent) onderzocht Leone factoren die van invloed kunnen zijn op de bijvangst die ontstaat bij het opruimen van plastic in aquatische milieus.
Vervolgens ontwikkelde ze een tool, gebaseerd op een probabilistische modelleringsmethode, met behulp van Bayesian Belief Networks, die belanghebbenden kan helpen bij het selecteren van het meest geschikte mechanisme.
De methode biedt informatie om de voordelen te verzilveren en tegelijk de mogelijke negatieve effecten, met name bijvangst, tot een minimum te beperken.
Deze modellen kunnen belanghebbenden al vooraf inzicht bieden in de optimale omgevingsomstandigheden. Haar werk roept nieuwe vragen op en opent de deur voor projecten die oplossingen zoeken voor het plasticprobleem in aquatische milieus.
