ENGINEERINGNET.BE - Materialen in gesmoltenzoutreactoren moeten jarenlang bestand zijn tegen heet, corrosief zout en straling.
Thorizon houdt hier in het ontwerp rekening mee. Het brandstofzout zit in afgesloten cartridges die na vijf tot tien jaar worden vervangen.
Zo blijft de tijd dat belangrijke onderdelen aan het zout worden blootgesteld beperkt. Tijdens geplande cartridgewissels kunnen deze onderdelen worden geïnspecteerd en vervangen.
Om dit ontwerp te onderbouwen, zijn betrouwbare onderzoeksdata nodig. Toezichthouders en reactoroperators moeten weten hoe materialen zich gedragen onder de omstandigheden in de reactor.
Het nieuwe onderzoeksprogramma levert de meetgegevens en modellen om ontwerpkeuzes te toetsen, de levensduur van cartridges vast te stellen en de conditie van materialen tijdens de bedrijfsvoering te volgen.
“Met ons cartridgeontwerp maken we de invloed van het hete zout op materialen technisch beheersbaar. Met dit programma toetsen we ons ontwerp en onderbouwen we de levensduur van de cartridges. Zo bieden we toezichthouders en operators de onafhankelijke onderzoeksresultaten die zij nodig hebben om op de prestaties van onze materialen te kunnen vertrouwen", aldus Kiki Lauwers, CEO van Thorizon.
TNO onderzoekt onder meer hoe materialen reageren op corrosie, welke bescherming coatings bieden en hoe lang onderdelen meegaan.
Ook onderzoekt TNO of materialen geschikt zijn voor gebruik in reactoren. Die onderbouwing is nodig voor de vergunningverlening en de toepassing in de praktijk.
Thorizon en TNO werken eerst aan het onderzoeks- en testplan. Daarna volgt een uitgebreid programma van materiaalonderzoek en corrosietests.
Daarnaast ontwikkelen zij modellen om het gedrag van materialen te voorspellen en toetsen die aan de testresultaten.
De eerste werkzaamheden zijn al gestart bij Thorizon in Amsterdam en in de laboratoria van TNO in Petten. De resultaten ondersteunen direct het reactorontwerp, de materiaalkeuze en het vergunningstraject van Thorizon.
Thorizon en TNO willen samenwerken met andere organisaties in de Nederlandse en Europese nucleaire sector, zoals TU Delft, NRG PALLAS, de Franse onderzoeksorganisatie CEA en het JRC van de Europese Commissie.
Zij kunnen kennis bijdragen over materialen, de chemie van gesmolten zout, bestraling, modellering, reactorontwerp en vergunningverlening.
