De handel in groene ammoniak tussen India en Europa kan de Europese industrie een betrouwbare en betaalbare aanvoer van schone moleculen bieden, en Indiase producenten de exportvraag bieden die ze nodig hebben om op te schalen.
De studie van Rocky Mountain Institute (RMI), met steun van VITO, onderzocht onder welke voorwaarden Odisha de industrieclusters in Antwerpen-Brugge, Hamburg, Noordrijn-Westfalen en Rotterdam kan bevoorraden en wat er nodig is om in 2030 de eerste volumes te leveren.
Odisha heeft bij acht projectontwikkelaars samen een aangekondigde capaciteit van ruim 6,5 miljoen ton per jaar aangetrokken, en er is circa 0,8 miljoen ton in aanbouw.
De analyses schatten dat groene ammoniak uit Odisha die aan de RFNBO-criteria voldoet, in Noordwest-Europese havens kan worden geleverd voor zo'n 665 tot 774 euro per ton. Dat maakt India een aantrekkelijke leverancier voor Europese afnemers.
De derde Europese richtlijn voor hernieuwbare energie legt doelstellingen vast voor hernieuwbare waterstof in transportbrandstoffen.
Raffinaderijen onderzoeken elektrolyse op hun eigen site en andere binnenlandse opties om aan de richtlijn te voldoen. Ingevoerde groene ammoniak kan een aanvullende mogelijkheid bieden.
Duitsland koppelt financiële sancties aan het niet behalen van quota in de transportsector. Raffinaderijen in Hamburg en Noordrijn-Westfalen zouden tegen 2030 circa 0,8 miljoen ton groene ammoniak nodig hebben als ze hun aandeel volledig via invoer invullen.
Het gebruik van waterstof die door kraken uit Indiase groene ammoniak wordt gewonnen, kost naar schatting 30 tot 90 euro per ton brandstof extra.
Dat ligt doorgaans onder de sanctie van 88 tot 210 euro per ton die Duitsland hanteert. Ook vanuit de kunstmestindustrie, de chemische industrie en de maritieme sector kan vraag volgen.
De vier clusters Antwerpen-Brugge, Hamburg, Noordrijn-Westfalen en Rotterdam verbruiken samen zo'n 1,8 miljoen ton waterstof per jaar, vrijwel volledig geproduceerd uit aardgas.
De trage omzetting van de Europese doelstellingen voor hernieuwbare brandstoffen in nationale wetgeving en de achterblijvende infrastructuur voor invoer en het kraken van ammoniak remmen echter de vraag naar schone moleculen af.
Een gecoördineerde handelscorridor doorbreekt die impasse door de vraag te bundelen, tijdschema’s op elkaar af te stemmen en aan te geven waar overheidssteun nodig is om het resterende kostenverschil te overbruggen.
Als volgende stap wil RMI, samen met VITO, een volledige haalbaarheidsstudie uitvoeren en een formele coalitie oprichten voor de handelscorridor tussen Odisha en Noordwest-Europa.
