ENGINEERINGNET.BE - Naast de snelheid van de vruchtgroei, kunnen de sensoren op termijn waardevolle informatie opleveren om te bepalen of de perenbomen uitgedund moeten worden.
Dankzij deze kennis kunnen de fruittelers de vruchtmaat per perceel beter opvolgen en via irrigatie eventueel nog bijsturen voor de oogst, wat een grote meerwaarde is met de toenemende en meer extreme periodes van droogte.
De sensoren zijn gebaseerd op het vloeibare metaal Galinstan, een legering van gallium, indium en tin. Een geleidend spoor daarvan wordt ingebed in zeer rekbaar siliconenmateriaal.
Als de peer groeit, rekt de sensor mee en verandert zijn elektrische weerstand. Zo wordt de verandering van de vruchtdiameter elektronisch opgevolgd.
De onderzoekers ontwikkelden twee complementaire versies van de sensoren. Een eerste sensor volgt de jonge vruchten tot de vruchtdunning, waarbij een deel van de jonge peren chemisch wordt verwijderd zodat de overige vruchten optimaal kunnen doorgroeien.
Indien er teveel vruchten aan de boom blijven hangen, leidt dit immers tot relatief kleine peren waarvoor de teler minder betaald wordt. Een tweede sensor wordt geïnstalleerd na de dunning en kan blijven zitten om de verdere vruchtontwikkeling tot aan de oogst op te volgen.
Naast de sensor ontwikkelden de onderzoekers ook een volledig draadloos uitleessysteem dat het mogelijk maakt om de gegevens uit het veld automatisch door te sturen naar een databank. Zo ontstaat voor elke gemonitorde vrucht een tijdreeks van de groei.
